Op deze pagina vindt u bronnen en artikelen over allerlei landelijke en lokale politiek.
Opiniestukken zijn nu gewoon te vinden bij de nieuwsberichten.
Het
stiltecentrum - een reconstructie
Een opiniestuk van Christian
Bokhove (17 april 2005)
Klik hier.
"Het
falen van een dubbele pet"
Een opiniestuk van Stella Quasten
(14 maart 2005)
Wat er de afgelopen tijd allemaal is gebeurd met Stichting Welzijn en Stichting Woondiensten zal niet alleen voor mij,maar voor veel Enkhuizers een ondoorzichtig probleem zijn geworden. Het roept in ieder geval een aantal vragen op;
Dhr Draaisma moest met dubbele pet functioneren,zowel als directeur SW alsmede SWE,dan kan je wachten op het moment dat er belangenvestrengeling om de hoek komt kijken.Waar moet zo’n iemand dan zijn prioriteiten leggen vraag je jezelf dan af.Liggen die bij de commercieele kant of de maatschappelijke welzijnskant?En waar loopt het dan op stuk? En breng je iemand dan niet willens en wetens in gewetensnood.
De gemeenteraad dacht met deze schaalvergroting een goede slag te maken,maar niets is minder waar gebleken. En nu het fout is gegaan schaart de politiek zich alweer eensgezind achter wethouder Bode,uit angst voor gezichtsverlies.
Het faillissement van de vorige stichting ligt nog als een molensteen om de diverse verantwoordelijke nekken.
Niemand in de gemeenteraad heeft zich afgevraagd waar de controle, begeleiding en sturing is gebleven vanuit de gemeente naar de Stichting Welzijn, maar men roept om het hardst dat de huidige ontwikkelingen niet door de beugel kunnen. Men dempt de put zullen we maar zeggen. Hand in eigen boezem steken is er niet bij.
Een vreemde zaak is ook dat niemand er bij stil staat dat Dhr.Draaisma ondanks hij inmiddels 1 functie heeft neergelegd heeft toch rekenschap hoort af te leggen over de gang van zaken. Hij hoort hierin zijn verantwoordelijkheid te nemen en die niet op het bordje van Dhr Jager neer te leggen.
Dhr.Draaisma is de motor waarom het allemaal draaide, dat wethouder Bode en de complete raad de schuld aan één kant legt is opmerkelijk.
Het is weer onomstotelijk vastgesteld dat fuseren cq. schaalvergroting vaak negatief uitpakt.
Nu men de wethouder weer op pad heeft gestuurd om de zaak weer vlot te trekken(terwijl dhr.Jager duidelijk aangaf momenteel niets te zien in integreren met Woondiensten)vraag ik mij af,of er nu wel duidelijke richtlijnen,visies,controles en ondersteuning zullen gaan komen.
De oorzaak van het uiteenspatten was niet dat één partij wilde verhuizen,maar zoals altijd worden de onderliggende problemen en oorzaken voor de burger onder het tapijt geveegd. WELKE en wat was de oorzaak????
Mijn mening is: laat elke organisatie zelfstandig opereren en onderzoek waar taken gezamenlijk gedaan kunnen worden,er moet een win-win situatie gecreëerd worden. Gedwongen schaalvergroting werkt vaak averechts en inproduktief.
Welk raadslid zal zijn nek durven uitsteken en kritische vragen durven stellen aan de wethouder over hoe dit allemaal in zijn werk is gegaan?
Ik vrees dat dat niet zal gebeuren….
"Stemmingmakerij,
wat is dat eigenlijk?"
Een opiniestuk van Christian
Bokhove (30 december 2004)
De SP wordt soms verweten aan "stemmingmakerij" en kretologie te doen. Heel duidelijk kwam dit aan het licht toen wij als afdeling de resultaten van een enquête onder de Enkhuizer bevolking publiceerden op deze website (klik hier). Het is logisch dat de resultaten van een peiling geheel en al de opgeschreven mening van de bevolking bevat, of je het daar nou mee eens bent of niet. Vandaar dat onze verbazing groot was toen een raadslid in Enkhuizen (met een overigens aardige website) ons wist te melden dat wij aan stemmingmakerij deden. De "beschuldiging" kende een aantal kanten:
1. Het werd niet voldoende duidelijk dat het hier de subjectieve mening van de bevolking betrof.
Het behoeft toch geen betoog dat het resultaat van een enquête
de mening van de bevolking betreft. In dat opzicht lijkt het ons geen
schande dat deze als zodanig gepresenteerd wordt. Dus: "de Enkhuizer
bevolking vond het volgende:". Of raadsleden vinden dat dergelijke
punten wél degelijk worden aangepakt, doet er niet toe, blijkbaar
merkt de bevolking daar niets van. Zie het als signaal dat óf de
voorlichting en/of PR verbeterd moet worden, óf dat het misschien
niet allemaal rozegeur en maneschijn is.
2. De aangehaalde punten werden volgens de criticaster wel
degelijk aangepakt in Enkhuizen, derhalve ware deze kritiekpunten achterhaald.
Uiteraard heeft ook onze afdeling te maken met een verwerkingstijd
bij enquêtes. Het kan best zijn dat bepaalde punten tegen die tijd
al aangepakt zijn. Toch blijft de mening van de bevolking dan overeind.
Daarnaast wordt vergeten dat de zittende raad altijd sneller en beter
geïnformeerd is over raadszaken. Zo verschijnen publieke documenten
soms pas laat. Meer transparantie is dan noodzakelijk.
3. Veel nadruk op een deel van minpunten, terwijl positieve
punten "voor zich" spreken.
Het is niet de taak van de SP West-Friesland Oost om beleid van de gemeente te verdedigen; dat moeten raadsleden en B&W doen. In dat opzicht is de reactie op ons stuk begrijpelijk. Jammer alleen dat de door de bevolking genoemde positieve punten "voor zich" spreken", kortom de schrijver is het er geheel en al mee eens, en dat het noemen van negatieve punten "misleidende stemmingmakerij" is. Over de punten die "weerlegd" worden, zou je in discussie kunnen gaan:
En dan wordt een deel van de andere kritiekpunten gewoonweg niet (meer) genoemd:
Kortom, ook hier is meer transparantie gewenst.
Als we dan ook nog eens de Van Dale er op na slaan dan zien we dat:(www.vandale.nl):
stem·ming·ma·ke·rij
(de ~ (v.))
1 het opnemen van een negatieve gezindheid t.o.v. iem. of iets
Het voorgaande lezende, is de afdeling van mening dat er zeker geen sprake van stemmingmakerij is. Sterker nog:
Stemmingmakerij begint dus pas dáár waar beweerd wordt dat willens en wetens feiten worden verdraaid. Maar goed, zand erover, we hebben het allemaal uitgesproken via dit prachtige medium genaamd Internet, en blijven kritisch ten aanzien van gemeentelijk beleid.
"Verantwoordelijk
voor jezelf of voor elkaar?"
Een opiniestuk van Ineke Beertsen (16 juni 2004)
'Bemoei je met je eigen zaken!' 'Val me niet lastig met jouw probleem!'
We komen die houding van 'ik doe wat ik wil' en 'wie maakt mij wat' overal
tegen. Het lijkt wel of steeds meer mensen steeds minder bereid zijn om
rekening te houden met anderen. Individualisering, egoïsme, onverschilligheid
hebben de laatste jaren steeds meer terrein gewonnen. Het is niet meer
'in' om betrokken te zijn bij het wel en wee van anderen. Wat heb je eraan?
Het kost tijd, energie en als het tegenzit heb je behalve je eigen problemen
ook nog die van een ander op je dak. Rekening houden met anderen is iets
voor 'watjes'. Dat is de trend. Toch maken we ons massaal zorgen.
Normen en waarden die onze maatschappij leefbaar maken, zoals verantwoordelijkheidsbesef
en respect voor een ander, brokkelen af. Vandalisme en zinloos geweld,
uitingen van een te ver doorgeschoten individualistische mentaliteit,
worden scherp veroordeeld. Betrokkenheid echter komt achteraf: als er
weer eens iemand doodgeschopt of geslagen is zijn de stille tochten, de
bloemen, de kaarsjes en andere uitingen van medeleven, niet van de lucht.
Hoe zit dat nou met die verantwoordelijkheid van ons? Welke waarde hechten
we aan schone natuur, straten en parken en wat willen we daar zelf voor
doen en laten? Hoe betrokken voelen wij ons als we een dakloze op een
bank in het park zien liggen of als we in de krant lezen dat voor vele
chronisch zieken en gehandicapten de vervoersmogelijkheden onbereikbaar
worden doordat de subsidiekraan dichtgedraaid wordt? Of dat vele arbeidsgehandicapten
en werklozen binnenkort in de bijstand terechtkomen omdat de WAO en de
WW afgebroken worden? Denken we dan met z'n allen: 'eigen schuld dikke
bult'
En: 'die uitkeringstrekkers moeten maar beter hun best doen om een baan
te vinden'? Alsof die banen in deze tijd van stijgende werkeloosheid voor
het oprapen liggen. Zelf denk ik dat een meerderheid van de bevolking
het belangrijk vindt dat er een goed vangnet is voor mensen die door ziekte,
werkeloosheid of andere oorzaken in de problemen komen.
Niemand wil weer terug naar de tijd dat je afhankelijk was van de liefdadigheid:
het pannetje soep van de buurvrouw of een aalmoes van de kerk. Kijk maar
eens naar de commotie die ontstond toen minister De Geus van Sociale Zaken
een 'Robin-Hood-rekening' wilde openen om de bezuinigingen op de sociale
zekerheid wat te verzachten. Zo slecht is het dus nou ook weer niet gesteld
met de solidariteit in dit land, hoewel het kabinet Balkenende II erg
haar best doet om ons in die richting te hersenspoelen. Als je als minister
DE uitkeringstrekker maar vaak genoeg negatief in beeld brengt ben je
bezig met een tactiek om mensen te beïnvloeden, zodat 'het draagvlak'
voor het afbraakbeleid van de sociale zekerheid 'groter wordt'. En welke
werkelijkheid staat er nu eigenlijk voor het begrip DE uitkeringstrekker?
Het kabinet lijkt ervan uit te gaan dat de groep als geheel alleen maar
bestaat uit 'profiteurs' die een gemakkelijk leventje leiden van gemeenschapsgeld.
Vrijwel nooit hoor of lees je dat het relatief gezien maar een klein aantal
is waarbij het misgaat: over heel Nederland gezien fraudeert ongeveer
10 %.
Conclusie: 90 % doet dat niet! En dan is het toch onverteerbaar dat die
10 % als maatstaf dient om het hele stelsel van sociale zekerheid om zeep
te brengen? Dit rechtse kabinet kan haar gang gaan in deze regeringsperiode.
En met voldoening. Ik kan me nog goed herinneren dat er bij de start van
deze regering ministers waren die hardop durfden te zeggen dat ze blij
waren dat ze 'nu eindelijk' gelegenheid kregen om de sociale zekerheid
eens goed aan te pakken en dat de economische dip 'een goede aanleiding
daarvoor' was! En dit alles onder de dekmantel van de 'eigen verantwoordelijkheid'.
Dat klinkt erg stoer en lijkt redelijk, maar het is te gemakkelijk, te
kort door de bocht. Natuurlijk is iedereen verantwoordelijk voor wat ie
doet of laat, maar dat geldt ook voor regeringen. In onze democratie hebben
we nu juist verantwoordelijkheden collectief overgedragen aan de overheid,
om daarmee continuïteit en zekerheden te waarborgen voor iedereen:
van veiligheid, zorg, welzijn, onderwijs, openbaar vervoer, tot stadsreiniging.
We betalen met z'n allen en iedereen kan er gebruik van maken. Je betaalt
kinderbijslag of je nou zelf kinderen hebt of niet, je betaalt voor de
bibliotheek ook al maak je er zelf geen gebruik van, je betaalt voor de
bijstand ook al hoop je er nooit zelf in terecht te komen. Mensen die
succes hebben in het leven zullen geen sociale voorzieningen nodig hebben,
maar als je toch in moeilijkheden komt door ziekte, werkeloosheid of ander
gebrek is het erg prettig dat je niet in de goot terechtkomt en je kostje
uit de vuilnisbakken moet halen, zoals mensen in de VS, waar welzijn en
welvaart is voorbehouden voor de gelukkigen en succesvollen. De beschaafde
en fatsoenlijke samenleving die wij hier in Nederland hebben is gebouwd
op solidariteit. Het is tenslotte niet voor iedereen weggelegd te starten
in een fijn gezin waar alle ingrediënten aanwezig zijn om te slagen
in het leven. En ook al hoor je wel tot die gelukkigen, dan nog kan het
op enig moment misgaan. Het mes snijdt aan twee kanten. We hebben elkaar
nodig. Het kabinet Balkenende II predikt 'eigen verantwoordelijkheid',
'fatsoen moet je doen' en wijst met vermanend opgestoken vingertje naar
ons, de onderdanen van dit land. Uit bezorgdheid over toenemende misdragingen
onder het volk, dat steeds meer lak lijkt te hebben aan normen en waarden?
Of is het een tactiek die hoort bij het snoeiharde beleid dat de zweep
wil leggen over de 'luiheid en gemakzucht' van de welvarende en verwende
mens? Zou het echt de bedoeling zijn dat de sterkste schouders de zwaarste
lasten zullen dragen en dat de pijn eerlijk verdeeld wordt, zoals onze
MP niet nalaat te beweren? Ik geloof er niets van. Volgens mij is nu juist
het kabinet bezig met een grote afbraakoperatie die leidt tot rijker wordende
rijken en armer wordende armen. Die solidariteit en betrokkenheid ondergraaft
en daarmee de collectieve verantwoordelijkheden van de overheid terugsnoeit
en weer neerlegt bij de individuele mens onder het motto: 'Eigen schuld
dikke bult, had je maar beter moeten uitkijken, zoek 't nu zelf maar uit.
Laat een ander je maar uit de puree helpen.' Het kabinet geeft het voorbeeld.
Over normen en waarden gesproken...
Heeft u opmerkingen of vragen over deze site? Stuur dan een mailtje aan de webmaster of neem contact op middels het formulier